En son güncellendiği tarih: Nis 18


Ben isteyerek mi geldim bu dünyaya sanıyorsunuz? Annem ve babam istemişler benim

bu dünyaya gelmemi. Annem bana hamile kaldığını öğrendiği gün dünyanın en mutlu insanı olmuştu. Hiç unutmam annemin karnında daha fasulye tanesi iken duymuştum annemin sevinçten ağladığını. Annem çok güzel bir kadındı. Kahverengi saçları vardı. Ela gözleri ve kumral bir teni vardı. Neşeli ve güler yüzlü bir kadındı benim annem.

Muayenehaneden sevinç gözyaşları içinde babamı aradığını duymuştum. Bir çocuğumuz olacak..


''Duydun mu bir çocuğumuz olacak''

Beni ne kadar çok istediklerini o an daha net bir şekilde öğrenmiştim. O gün daha çok var olmaya başladım annemin karnında. Babamın sesleri geliyordu her sabah kulağıma benimle konuşuyor aslan oğlum benim diye seviyordu beni. Bir erkek çocuğuydum ben. Babam nasıl da bilmişti..

"Baba yüreği işte hissetmiştim demek ki. Babalar hisseder. Annem çok dua etmişti kulaklarımla duydum."

'' Allahım bize bir erkek evlat nasip et ''

Ne yalan söyleyim ben de erkek bir bebek olmayı çok istemiştim.


Annem bana çok iyi bakıyordu.Ne canım istiyorsa yiyor içiyordu. Annemin karnında sevgiyle büyüyen bir bebektim. Mutluydum. Keşke hep annemin karnına kalsaymışım.

Dünyaya gelmeye yaklaşmıştım artık çok heyecanlıydım. Annem ve babam giyeceğim eşyalarımı almışlar, bana masmavi bir oda hazırlamışlardı. Annem hep mutlu iken babam biraz gergindi sanki. İşleri yolunda gitmiyordu herhalde. Aslında çok masrafa da gerek yoktu. Ben annemin mis kokulu koynunda da uyurdum. Öyle pahalı yataklara da hiç gerek yoktu.


Bir gece ansızın gelmek istedim dünyaya. Deli çığlıklar attım annem beni duysun diye.

Hastanede aldık soluğu. Uğraştırmadım annemi, nasıl kıyarım ki ben anneme. Ah benim gül yüzlü annem doyamadık birbirimize…


Gelmiştim işte sonunda. Dünya denen cehennemdeydim de bilmiyordum. Sarıp sarmaladılar beni verdiler mis gibi süt kokan kucağa. Babam da kucağına aldı beni elini tuttum o an minicik ellerimle ona güvendim. O benim babamdı. O beni her şeyden korurdu. Evet o beni koruyacaktı kendi yöntemleriyle..


Büyümek sancılı bir işmiş. Yemediler yedirdiler, giymediler giydirdiler bir sürü oyuncağım oldu. Büyümeye başladım artık. Büyümek? İzin verecekler mi?


Bir takım sorunların olduğunun farkındayım. Annem ve babam kavga etmeye başlamışlar, evde bir huzursuzluk hakimdi. Babam iş mi bulamıyormuş, faturayı

mı yatıramamış? Onun gibi bir şey. Bir de babamın borcu varmış. Yani birilerinden para almış onu geri vermemiş. Annem telefonda ağlayarak anlattı teyzeme.


Beni anlamaz sanıyorlar ama ben biliyordum.. Çaresizlik ne demektir ben bilemezdim,

Yokluk nedir ne anlardım ki ben bu yaşta. Bir gece yok olduk bu dünyadan.


Siyanür denen bir zehirle babam aldı hepimizin yaşama hakkını elimizden. Oysa ben daha okula gidecektim. Oysa ben sevecek aşık olacaktım bir kıza. Ben okulumu bitirip doktor olacaktım belki de. Uzun seyahatler yapacaktım, yeni şehirler, yeni insanlar tanıyacaktım. Ah baba ben evlenip çoluk çocuğa karışacaktım daha. Bir bayram günü torunlarını elini öptürmeye getirecektim sana.


Babam benim yaşama hakkımı elimden

aldı. Zehirli bir madde çekti kanımızı damarlarımdan. Zavallı annem fark etti ama çok geç olmuştu artık. Kapıya ulaşamadan düştü yere. Düştü iki kolu yana, gözleri tavana asılı kaldı. Annemin tüm hayalleri, umutları o odada toz tanesi gibi uçuştu etrafımızda .

Geçim derdi ekmek derdinden olmuş bütün bunlar, öyle diyor cenazemize gelenler.


Benim küçük tabutuma sarılıp ağladı bütün akrabalarım. En çok da anneanneme üzüldüm. Bana çok baktı emeği çoktur bende. Babamı çok az kişi taşıdı omuzlarda. Ama ne yaparsın işte her şey rağmen babamdı o benim kıyamadım ona. Beni annemin yanına gömdüler. Babamı ayrı bir yere. Ah baba ne sana ne anneme ne de dünyaya doyamadım ki ben… Siyanür denen bir zehirle yok ettin bizi. Ekmek derdine, geçim derdine.

Ertesi gün bütün ülke bizden bahsetmiş. Gazetelere manşet olduk. Çok üzülmüş herkes ama ne çare. Gittik biz…


Mademki bana son kez konuşma hakkı verilmiş ben de size yazmaya karar verdim.

Bütün babalara söyleyin biz küçük çocuklara yaşama hakkı verin. Bizi öldürmeyin. Ben bir çocuğum ve yaşamak istemiştim sadece. Sadece yaşamak. Bizi artık öldürmeyin. Öldürmeyin.



© 2018 Sosyaledebiyat.com

  • SE Facebook
  • SE Twitter
  • SE Instagram
  • SE - Youtube