KIZIMA MEKTUP



Deseler ki; hiç pişmanlık duymadığın ne var hayatında? Tekrar ve tekrar yaşamak isterim diyebileceğin? Şüphesiz;’ anne olmak’ derim! Bu tam anlamıyla senin olan, senden var olan, yaradanın bahşettiği en büyük mucize değil mi?


Ve sen meleğim, öyle bir zamanda geldin ki bana; belki vazgeçmeyi düşündüğüm her şeyi geri verdin. Yaşama sebebi mesela, mesela tekrar umut etmek bir şeyleri… Ağustostu aylardan ve ben yüz kiloydum! Ama sen geliyordun ya; sıcak ya da ağırlık hiç umurumda değildi, çok güzel görüyordum kendimi aynalarda. Çok yakıştırıyordum anneliği kendime…


Bir sürü heyecanlı hazırlık yaptık senin gelişine… Hiç yorulmadım; sadece özlemek yordu beni… Çok sabırsızlandım. Günlerce ve günlerce konuştum seninle. Şarkılar dinledik beraber…


Geldin! Hoş geldin! İyi ki geldin!..

İnanıyordum zaten, sen gelince daha çok fark ettim; her zor zamanın ardından, bir çok şey anlamını yitirirken içimde, tam da düşerken yaşanan acıların boşluğuna, mucize bir el uzanıyor yanına… Sen de benim mucizemdin işte!…


Büyüyorsun, büyüyoruz beraberce… Çağ falan girse de ara sıra aramıza, ’ki illaki’ sevgiyle üstesinden geliriz, bil…

Büyüyorsun meleğim ve hayat her zaman masallarımızdaki gibi ilerlemiyor işte!.. Bazen gülüyor insan dediğin, çoklukla ağlıyor; sen çoklukla gül isterim… Bazen seviyor insan, çoklukla acıtıyor birbirini; sen çoklukla sev, sevil isterim… İsterim ki el attığın her şeyde başarılı ol; ama kaybetmeler de olur hayatta, o zaman, yenilgiyi de kabullenebilecek bir kalp ol…


Düşündüğün, yaptığın, hissettiğin her şeyin arkasında hep sağlam dur; aklın ve kalbin onlara ‘TAMAM’ diyorsa…


Unutma; iyi ile kötü, güzel ve çirkin, yanlış ve doğru, hep beraber hayatta. Dilerim seçimlerin sana hep mutluluğu getirsin…


Öğrenmeye hep aç ol, kendini geliştirmeye, okumaya, keşfetmeye, tanımaya; emin ol mutluluktur o…


Önce kendini sev çünkü bu hayatta senden bir tane daha yok; teksin ve çok özelsin. Sadece bunun için bile çokça şükretmelisin! Sen kendini sev ki; başkaları da o değerde sevebilsin seni…


Sev meleğim; insanı, hayvanı, çiçeği, böceği… Unutma; sevgi büyütür, güveni, huzuru, hepsi ama hepsi onunla ondan doğar…


Güçlü ol… Önce ruhunu güçlendir ama. Öyle ki; hayatın önüne çıkaracağı türlü bilmeceleri kolayca çözebilesin.


Yürüyeceğin yol bazen taşlı, bazen yokuş, bazen çamurlu olacak. Sen hep doğru ol!

Bazen de çiçeklerle donanacak, rengarenk gökkuşağı gibi…

Sen hep ama hep mutlu ol!!!


20/08/2020


Editör: Demet Yener

© 2018 Sosyaledebiyat.com

  • SE Facebook
  • SE Twitter
  • SE Instagram
  • SE - Youtube