İ'HİNK DE OOO'LLDU!!!


Allah’ım… Yüce Rabb'im… Hikmetine sual olunmaz, yaptığına karşı çıkılmaz ama bu kadar çeşit, bu kadar tip, bu kadar tuhaf adamı sen nasıl da bir arada yarattın? Hadi madem yarattın, ortalama olarak çoğunluğu niye bizim bu tarafa düştü bu adamların? Yolda, sokakta, dolmuşta ya da herhangi bir yerde dumura uğramaktan, olan bitene sebep şaşkınlıklardan biz artık kendimizi toparlayamaz olduk! Çözemiyoruz artık kolay kolay ne bazı olmayacak olayları ne de bu olayların içindeki yukarıdaki “başlık” gibi anlaşılamaz uzaylı cümleleri.

***

Rafet abi, Giresun’un Çıtlakkale Mahallesi’nin gülüdür. Adına kısaca “Mavibaş” denen dolmuş durağının da hem sembolü hem de en kıdemli şoförüdür. Yalnız ne hikmettir bilinmez kendisine “Ördek” lakabı uygun görülmüştür ahali tarafından. Fakat gayet paytak şahsa münhasır yürüyüşü, hal ve hareketleri ile peltek konuşmasından alıyor bence bu lakabı, Ördek Rafet.


Çok yıllar önce, hangi aklı evvel akıl ettiyse dolmuşlara telsiz takılmaya başlandıydı memlekette. İşte ne bileyim; "yollardaki yolcu durumu, trafik uygulaması var mı-yok mu gibi sebeplerle şoförler aralarında haberleşsinler" diye galiba? Yani bir tür erişebilirlik için. Fakat bu uygulamaya ilk başlandığında kimse bilemedi ki telsiz denen o aletin Ördek Rafet görev başındayken bir kahkaha makinesine dönüşeceğini! O zamanlar bağlı olduğu duraktaki otuzdan fazla her bir araç şoförünün işi gücü bırakıp Rafet’i telsizle taciz edeceğini! Kimse bilemezdi ki; minibüsünde her defasında taşıdığı bütün yolcuların tek perdelik ama uzun ama kısa mesafe, üstelik bedava, bir dolmuş parasına muazzam bir tiyatro izleyeceğini!

Hem de ne tiyatro?... İzleyelim.

***

Memlekete karın çok yağdığı epey yıllar önceki, soğuk bir kış günü… Her yer kar, her yer buz. Rafet aracıyla zor ve meşakkatli yollarda sefer halinde. Şehrin bir ucundan diğerine ulaştırması gereken çok sevdiği yolcularıyla yol alıyor. Tatlı dili ve hoş sohbetiyle de buzun üstünde bile olsalar gayet keyifli bir yolculuktur sürüp gidiyor. Yolculardan onu iyi tanıyanlar ve samimi olanlar kendisine takılıyorlar bir yandan. Şu anda, sahilde düz yollardalar. Fakat ona sadece aracının içindekiler takılsa, şakalaşsa iyiydi? Az sonra Rafet’in duraktan yola çıkmasını fırsat bilen diğer arkadaşları da telsizden bu olaya ortak olacaklar. Hem de ışığı ömründe yeni görmüş, üzerine atlayacak kelebekler misali! Rafet’i yola çıkışının hemen ardından, ilk olarak az önce ayrıldığı ana duraktaki “merkez” arıyor.

- Merkezden 018’e. Merkezden 18’e?..

- …………… (Sessizlik)

- 018?..

- Burası merkez, cevap ver 018?

- Ördek Rafet cevap versene!..

- Ördeeeek?..

(Bu çağrılara daha fazla kayıtsız kalamayan Rafet)

- Dinley dinley, 018 dinley… Ama meykez, sizin yüzünüzden paya üstleyini hep yanlış veya fazla fazla veyiyoyum şu anda yaa?..

- Merkezden 018’e… 018 Ördek, hayırlı ve bol kazançlı yolculuklar dileriz. Yalnız dikkat, yoğun kar yağışı devam ediyor!

- Meykez cevap veyiyoyum, şağolun şağolun şije de. Ama kay başımıza yağmıyoy! Ayabamın üstü kapalı.

(İşte tam da burada ilk kahkaha tufanı koptu bile)

***

İki tane durak… Otuzdan fazla telsizli araç, bu konuşmayla bir komedinin başladığını aslında çok iyi biliyor. Yolcular da durumu anladı. Ardından herkes sustu, olacakları bekliyor. Bu arada diğer şoförler de atlıyorlar hengameye hemen… Nasıl olsa telsiz her araçta var ya, ellerinin altında…


- Rafet Bey, aşırı kar yağışı ve buzlanma var! Lastikleriniz yeni mi ya da kar lastiğimi?

- Yeni yeni!... Soyacak başka bişi bulamadın mı? Yok, kuş lastiği* benim ayabamdakiley? Köy-topal gidiyoyuz işte!


Rafet sinirlenmeye başlamıştır artık, bu yüksek ilgi sebebiyle; bunun ilk sinyalleridir bu cümle.


- E, peki Rafet Bey, buzlu yolda neden zincir kullanmıyorsunuz öyleyse? Bu trafik kanunlarına göre suç değil mi?


- Beyefendi, ben zinciyi laştiğe takmam, boynuma takayım!... Usta şöföyde daha şık duyuyoy.


(Rafet dahil, o araçta bulunan herkeste kahkahalar!)


- Yanlış anlama abi, senin iyiliğin için söylediydim?

- İyilik yapacaksan git kendine yap da evlen... Dedemin yaşına geldin!


(Gülüşmeler ve kahkahalara devam… Hatta, gülme krizlerine. Yolcular artık aşırı gülmekten kaynaklı hayati riski sebebiyle, nefes alabilmek için birbirlerinin sırtlarına vurmaya başladılar.)


Bu arada bazı şoförler de daha bir ciddi ve kibar takılıyorlar Rafet’e telsizle… Yolcu olan herkes bizi dinliyor kaygısıyla.


- Rafet Bey, aracınızı lütfen yavaş sürünüz. Zira yerler buz! Kaza falan yapmayın inşallah.


***

Bütün bunlar olup biterken, düzlük yollar ve şehrin içinde tırmanılması gereken hafif yokuşlar bitmiş, çok sert bir inişten önce olan son düzlüğe gelinmiştir. Hemen bütün araçlarda telsiz sayesinde kopan curcuna ve komedi buna benzer çeşit çeşit diyaloglarla bir türlü bitmemektedir. Cümle yolcular, yolculuklarına midelerini tutarak ve gülme nöbetleri eşliğinde devam etmektedir. Eski püskü lastiklerle ve eski püskü Magirus'uyla ve de üstelik zincirsiz yola devam eden usta sürücü Ördek Rafet o son düzlükte, son anonsunu da yapar. O ana kadar her şey yolunda ve akışında gitmiştir.


- Meykez, meykez?... 018, Şahin Tepesinde! Az sonya Yeniyol’a* doğyu inişe geçiyoyum.

(Sanki, uçağını piste indirmek için kuleden izin isteyen bir uçak pilotu da bizim Rafet!... Olağanüstü bir durumu bildirirmiş gibi…)


Rafet dik yokuştan aşağıya inmek üzereyken bir kazaya sebebiyet vermemek için şimdi telsizi elinden bırakmıştır. Dikkatinin dağılmaması için de artık gelen hiçbir çağrıya cevap vermemektedir. Fakat o esnada, ona ulaşamayan ve bu muhabbetten geride kalan bir arkadaşının telsizde, “sağır duymaz, uydurur” lafında olduğu gibi “Rafet Yeniyol’a indi mi?” sorusunu, “Rafet yeni bir arabaya bindirdi!” olarak anlayıp bunu anons etmesiyle kopar esas kızılca kıyamet!... Herkes birden, aynı anda onu arar bu kez. Bu durumu haber alan bütün şoförler asılırlar mandallara… Sonra da dalganın bini bir para.


- Rafeeeet?..

- Ördeeeek?

- Ördek Rafeeet?

- 018!..

- Öyydeeeek ?

- Rafet Kaptaaan?

- Ördek orda mısın?

- Ördek kaza mı yaptın?


Bunca ısrara, Rafet daha fazla dayanamaz. Yeniden çıkar ortaya. Tam da rampa aşağı inişin orta belinde, artık o da basar mandala;


- 018 dinley dinley?...

- …………… (Bir an sessizlik)

- Ördek dikkatli sür şu dolmuşu, orası buzlu! Kaza maza yapma bari?

- Heykes kendi işine baksın aykadaşlay, güneş yağsı süymüyoz buyda, ayaba süyüyoz? İyisini bilen vaysa, gelsin kendi süysün!

- Ördek aman dikkat!

- Rafet bak da radara düşme!

(Sanki buzda 120 km. sürat yapıyor Rafet, zaten milim milim ilerliyor.)

Veee, Rafet’ten son ama en öldürücü anonslar, sanki aklı başına yeni geldi?

- Aytık beni meşgul etmeyiniz lütfen, hey an kaza yapabiliyim?

(Bu arada araç kontrolden çıktıııı… Eyvah! Kayıyor!)

- Yapabiliyim..

- Yapabiliyim..

- Yaaap!...

("tım" bile diyemeden!)


(Okkalı bir; “güüüüüüüümmm!” sesi… Ve dolmuşta olanların, kulakları çınlatacak derecedeki kahkahaları eşliğinde Ördek Rafet’in son incisi:)

- İ’hink de ooo'ldu!!!... Şimdi rahatladınız mı?


- S O N-

................................................................

*Kuş Lastiği: Kuş avlamaya yarar sapan.

*Yeniyol: Giresun Merkezde bir semt.


Yazar: Murat Akyol

Editör: Tolga Ziyagil

© 2018 Sosyaledebiyat.com

  • SE Facebook
  • SE Twitter
  • SE Instagram
  • SE - Youtube