GASTON ARTIK UTANGAÇ DEĞİL

En son güncellendiği tarih: Nis 20



İkizlerimizle başlayan zor yolculuğun ilk beş buçuk yılını tamamlamış bulunmaktayız. Farkındayım ki yolumuz epey uzun ve karşımıza farklı farklı engeller çıkacak. Yine de çok yol katettiğimizi düşünüyorum. Kendi başlarına oturmaya başladıklarında atomu parçalamışlarcasına sevindiğimizi hatırlıyorum. Kendi başlarına hareket etmeyi öğrenince öyle rahat emekliyorlardı ki yürümeyecekler, diye kaygılanmıştım. En büyük kaygım her dönem farklıydı. Bir ara kendi dillerini geliştirdikleri için ve kimseye de ihtiyaç duymadıkları için konuşmayacaklar sanmıştım. Elbet sağlıklı her çocuk gibi çok şükür yürüdüler, konuştular, koştular, coştular…. Bu aralar en büyük kaygınız nedir, diye soracak olursanız ikizlerimizin, duyguları kafalarında tam anlamı ile oturtamamış olmaları ve bu sebeple yaşadıkları duygu karmaşaları beni kaygılandırıyor.


Girdikleri her yeni ortamda oldukça stres altında olduklarını hissediyorum, kolay değil elbette o yaşta bir ortama girip çabucak uyum sağlayabilmek. Çok yadırgamıyorum ama çok sık bir araya geldiğimiz arkadaşlarımız ve onların çocukları ile bile ilk anda rahatlıkla iletişime geçemiyorlar. Kaynaşmaları yarım saati geçmese de bu durum hepimizi zor duruma düşürüyor. Hâlbuki ikizler tüm yaz jimnastik, yüzme, drama ve ritim kurslarına gittiler. Kış döneminde de yaratıcı okuma atölyelerine ya da drama atölyelerine katılmaya devam ediyorlar. O kadar çok insanla iç içeler ama o insanlara ekstra mesafeliler anlayacağınız.


Geçtiğimiz ay elimize geçen öyle şirin bir kitap var ki ikizlerimin duyguları ifade edemeyiş problemlerini çözmede epey yardımcı oldu bize. Şimdi size o kitaptan bahsedeceğim.

Gaston; küçük, tek boynuzlu, bir at. Gökkuşağı gibi rengârenk bir yelesi var ve bu yele kahramanımızın duygularına göre renk değişimine uğruyor. Gaston mutlu olduğunda sarı, korktuğunda yeşil, sinirlendiğinde kırmızı, utandığında mor oluyor yelesi. Aslında eğlenmeyi çok seven Gaston bazı günler kendini pek de iyi hissetmiyor çünkü rahat hissetmiyor o günlerde. O günler hangi günler mi? Kendisine doğum günü kartları getiren postacıdan çekindiği gün, kendini rahat hissetmediği günlerden sayılabilir mesela ya da sevgili öğretmeni tüm sınıfın önünde Gaston’un doğum gününü kutladığında mosmor olmuştur Gaston’un yelesi. Üstelik herkesin onu düşünmesi o kadar hoşuna gitmesine rağmen nasıl davranması gerektiğini bilemez böyle durumlarda kahramanımız. Kendisine ikram edilen şekerlemeleri bile çok utandığından alamaz canı çok çekmesine rağmen. Kendisi için hazırlanan doğum günü partisinde de öyle utanmış öyle utanmış ki küçücük bir fare olmayı ve kimsenin onu görememesini istemiş bir an.

Kitabın bu kısmına kadar kahramanımızın yaşadığı zor anlar anlatılırken sonrasında Gaston’a çözüm önerisi sunuluyor. Küçük bir fare olmak yerine kocaman bir kaplan olmanın onu utangaçlıktan kurtaracağı öğütleniyor Gaston’a ve utangaçlıktan kurtulmak için nefes egzersizleri veriliyor. Bu egzersizleri üç kere üst üste yapan Gaston sakinleşip daha rahat davranmaya başlıyor. Kendini daha iyi hissettiği için de yelesi gökkuşağı renginde, doğum günü kutlamalarının tadına varabiliyor.


Gaston’la tanıştıktan sonra bakkala birlikte gittiğim ikizlerim, ben kapıda beklerken bakkal amcalarından ilk anda çekinseler de iki ekmek istediler, utana sıkıla ona teşekkür edip yanıma geldiler. Bu bizim için müthiş bir gelişmedir söyleyeyim, bilen bilir, bizim bıdıklar kendi beş yaş doğum günlerinde pasta kesileceği sırada masanın altında saklanıyorlardı. İçleri gidiyordu partinin en eğlenceli kısmını kaçırdıkları için ama öyle utanıyor, öyle çekiniyorlardı ki… Keşke Gaston ile daha erken tanışmış olsaydık, diye düşünüyorum şimdi.


Gaston’un “Utangaç Değil”, “Kıskanmıyor”, “Korkmuyor”, “Kızgın Değil”, “Üzgün Değil” diye adlandırılmış tüm kitapları bizim farklı bir yanımızı rahatlatacak gibi görünüyor. Sizler de duyguları tam olarak tanımlayamayan ve ifade edemeyen çocuklara sahipseniz Gaston’u çok seveceksiniz. Şimdiden iyi okumalar dilerim.


Yazan: Aurelie Chow Chine Çeviren: Belgin Çınar

Yayınevi: 1001 Çiçek Kitaplar



Damla GÜLER ÖZTÜRK


https://ikizlerimleokuyorum.blogspot.com/ ikizlerimleokuyorum@gmail.com

instagram- ikizlerimleokuyorum

© 2018 Sosyaledebiyat.com

  • SE Facebook
  • SE Twitter
  • SE Instagram
  • SE - Youtube