BAYRAMLAR MI ESKİDİ, BİZLER Mİ YAŞLANDIK?




Galiba her ikisi de oldu. Şarkıcı İbo'nun "Benim Balonlarım Vardı" adlı şarkısının bu güzel dizeleri ile başladım. Ama merak etmeyin klasik 'eski bayramlar', nostalji muhabbeti yapmayacağım. Aramızda kalsın yapacağım ama bu bahsedeceğim bayram sizin bildiğiniz bayramlardan değil.


Bahsedeceğim bayram; Denizcilik ve Kabotaj Bayramı. Nereden mi çıktı? Çünkü bu bayram 1 Temmuz'da kutlanıyor. Çocukken en sevdiğim, bir sene boyunca hevesle beklediğim bayramdı. Bayram ziyaretleri, tatlıları, bayram hediyeleri, bayramlık kıyafetler ve özellikle bayram harçlığı yoktu ama benim en sevdiğim, izlemekten büyük keyif aldığım kutlamalar vardı.


Belki daha önce bahsetmişimdir; babamın amatör denizci ehliyeti vardı. Üç bir tarafı denizlerle çevrili, 8333 km kıyısı olan muhteşem ülkemizde deniz ve denizcilik fazla önemsenmese de bizim ailede denizin yeri başkadır. Babam bize yürümeden önce yüzmeyi öğretti. Fizik yapımda müsait olunca yaşım geldiğinde yüzme kurslarına gittim ve yüzücü lisansımı aldım. Ardından da İstanbul Yelken Kulübünde yelken kurslarına gittim ve optimist ile cadet kullanmayı öğrendim. Zaten eniştem bu kulübe üye olduğu için kurslara katılmam problem olmadı. Hem okul hem antrenmanlar derken üniversite sınavı gelince mecburen sporu bıraktım, amatör denizci ehliyeti sınavlarını erteledim. Gireceğim zamanda hamilelik yüzünden bir kez daha ertelendi ve içimde ukde olarak kaldı.


Biz bayram kutlamalarına dönersek; sabah erkenden Galata Köprüsüne giderdik, en önden izleyebilmek için. Tüm gün harika bir deniz şenliği olurdu. Babam onlarca kare resim çekerdi. Deniz Kuvvetlerinin geçişi ile ordumuzla gurur duyardık, yelken yarışları, kürek yarışları ve bir sürü değişik gösteriler. Özellikle kürek yarışlarını ünlü Oxford Cambridge Kürek Yarışları'na benzetirdim. Ve bir gün benimde bu yarışlara katılacağımı hayal ederdim. Çeşitli sebeplerle olmadı maalesef.


Kutlamalara katılan kalabalığı, yarışlar sırasında bu kalabalığın coşkusunu anlatmak zor. Uzun süredir bu kutlamaları takip etmiyordum, son dönemde neler yapılıyor diye araştırdığımda bu kutlamaların tek gün değil bir hafta boyunca kutlandığını gördüm!!! Kutlamalarda değişik yerlerde, farklı kurumlar tarafından yapılıyor??? Organizasyonun adı Kabotaj Haftası olsa da genellikle esas bayram günü yani 1 Temmuz'da asıl gösteriler, yarışlar yapılıyor. Bence bu da bölünme ve küçülmeyi getiriyor. Eskisi gibi tek elden, bir yerde yapılsa, daha çok katılım olsa, birlik, coşku artsa iyi değil mi? Zamanla her şeyi bozduğumuz gibi bu kutlamaları da bozmuşuz.


Başta dediğim gibi hem biz yaşlanmışız hem bayramlar değişmiş. Aynı sokakta oturduğumuz, komşumuz İbo'nun dizesiyle başladığım yazımı İbo'nun şarkısı ile; "Tüm günlerinizin bayram coşkusuyla" geçirmeniz dileğiyle diyerek bitiriyorum... Şarkı sözlerine dikkat ederseniz tam da benim hissettiklerimi anlatıyor.


BENİM BALONLARIM VARDI


Benim balonlarım vardı


Onları kimler aldı


Mutlu bayramlar vardı


Kim bilir nerde kaldı


Dostumdu benim balonlar


Çocuklar beni anlar


O çocuklar ve o balonlar


O çocuk yüzlü bayramlar şimdi neredeler


Hani nerde o ışıklar çocuksu sevgiler


Gitti mi yoksa yine gelir mi o günler


Nerde kaldı masallar sevgiler günler


Söylenen bütün masallara inanırdık


Onlar mı bizi kandırdı biz mi aldandık


Bayramları bekler bayramları yaşardık


Bayramlar mı eskidi bizler mi yaşlandık


Benim balonlarım vardı


Onları kimler aldı


Mutlu bayramlar vardı


Kim bilir nerde kaldı...


Editör: Demet Yener

© 2018 Sosyaledebiyat.com

  • SE Facebook
  • SE Twitter
  • SE Instagram
  • SE - Youtube