© 2018 Sosyaledebiyat.com

  • SE Facebook
  • SE Twitter
  • SE Instagram
  • SE - Youtube

Avengers: End Game


Aslında film yorumcusu değilim. Bunu hakkıyla yapan arkadaşlarımın izniyle yazıyorum. Etkisinden çıkamadığım “End Game” filmini size kendimce anlatıp, biraz içimi dökmek istiyorum.


Tarzları farklı olsa da, mutlaka sinemaseverlerin “End Game” filminin vizyona gireceği tarih gözüne takılmıştır. Biz “Marvel” severler ise, bir senedir bu filmi merakla bekliyoruz. Öyle ki ilk fragmanı izlediğimizde şaşkınlık, heyecan, bilimum ruh hallerine girmiştik. Her fragmanı, fragman yorumlarını, teorileri takip ettik. Yine de bu denli etkileneceğimi şahsen beklemiyordum.


End Game ile on bir sene süren, yirmi iki filmlik seri son buldu. Dünya çapında en çok beklenen film olarak tarihe adını yazdırdı. Gişe rekortmeni olacağı aşikar. Türkiye’de ciddi bir hasılata kavuştu bile. Şu anda Marvel’ın açıkladığı on filmin öncüsü oldu ki, bunlar sadece açıklananlar. Bir çok düğüm bu filmle çözüldü, yeni soru işaretleri yaratıldı. Duygusal bir film olmasına rağmen, komik de bir film. Bazı sahnelerde öyle ince espriler var ki beyniniz başka filmlere yelken açıyor. Oyuncuların eski filmlerini de izlemiş olmanızı tavsiye ederim. Yoksa kilit bazı espirileri kaçırırsınız. Süre olarak normal filmlerden daha uzun olmasına rağmen sıkıldığınız, yorulduğunuz bir film değil. Gerçi ben filmin sonunda sağlı sollu Muhammed Ali kroşelerine maruz kaldığımı hissetmiştim.


Kişisel gelişimi, komediyi, varlığı, yokluğu, Marvel Dünyasınca izlemek isterseniz tavsiyemdir. Aslında onca şey anlatabilirdim ama henüz izlememişler için spoiler kıyılarında daha fazla gezmek istemiyorum… İzleyenler ve izleyecekler için son hatırlatma, sinemada tarihi bir olaya şahitlik ettiğinizi unutmadan izleyin...


Yazar: Kılıçsız Şövalye

Editör: Burçin Kahraman