En son güncellendiği tarih: Nis 18



Bugün günlerden annemin ölümü… Hayır, annem ölmedi benim. Dilerim hayat hiç öldürmesin annemi, ya da biraz bencilik edelim. Dilerim hayat benden önce götürmesin annemi. Tükenir cümlelerim, anlatamam onsuzluğu. Sonsuzluk kalkıp gelse yerinden, tek harfimin yokluğu onsuzluğa bedel dese, direnemem.


Benim annem 1.70’e yakın boylarda, esmer diye anlatmayacağım. Öyle canlandıramazsınız benim annemi. Gözlerini düşleyin mesela, bedeninde taşıdığı sarılığın yanında hüznü de gösteren sararmış göz bebeklerini… Düşlerken kapanırsa o gözler, benden cümlelerimin devamını beklemeyin. O gözlere çekilen simsiyah sürmeleri fark edin mesela, bu hayattaki en büyük miras olacak sürmeleri annemin. Her şeyini unuttursa bile zaman, bir o sürmesi, bir de merhameti miras kalacak. Maddi karşılığı olmayan miraslar bunlar. Anlayacağınız paylaşmak için kavgalar çıkmayacak, ya da tükenmeyecek zamanla.


Peki nasıl olacak ;

Belki bir telefon gelecek annen rahatsızlandı atla gel diye. Veyahut zaman kaybedecek önemini. Zilim çalacak, o çok sevdiğim ailemden biri. Şaşıracağım, sevineceğim… Hadi diyecek, hadi gidiyoruz… O an fark edeceğim gözlerindeki çaresizliği, ellerini koyacak yer bulamayışını… Ne oldu diyeceğim, ya da beş harfi söyleyemeden ağlamaya başlayacağım. Anlayacağım…


Çünkü annem bilir, çünkü ben annemin soğumuş ellerine tek gidemem. Belki de giderim, soğumuş ellerimle.


Hastalandı diyecekler, veyahut kaza geçirdi. Hastanede şimdi, iyi olacak… Önce yol boyu gözyaşlarımla iyileşsin diye dua edeceğim. O yol hiç bitmeyecek belki. Dönen tekerler, kararan hava, geçen zaman beni anneme yetiştiremeyecek… Anlayacağım…

Sonra değişecek dilimden dökülen dualar yavaş yavaş… Belki hiç konuşmayacağım, belki haykıracağım. Ama sussam da duyar annem beni… Hem ölmedi benim annem, sustu sadece. Mevlevilikte ölmek yoktur, sustu derler. Hem ölmedi benim annem, konuşmuyor sadece, o kadar… Bulunduğumuz araba evin yoluna dönecek, bir umut ama hastane diyecek olacağım…

Anlayacağım…


Dilimden dökülenleri duyacağım. Değişen duamı. Soğumasın diyeceğim,

Ben gidene kadar annemin elleri soğumasın.



Yazan: Dilara Öztekin

© 2018 Sosyaledebiyat.com

  • SE Facebook
  • SE Twitter
  • SE Instagram
  • SE - Youtube